28-11-05

Kolenkachel

Vanmorgen een  kolenkachel verkocht aan een echt kolenkachelmenneke. Een oud grijs ineengeschrompeld ventje met een perkamenten vel. Stofjas aan, klak op de kop, sigretje tussen de lippen. Ik heb er niet op gelet of hij klompen aanhad, maar dat zou goed mogelijk geweest zijn. Hij had geen schrik om zijn handen vuil te maken en keurde de kachel langs binnen en langs buiten. Die plaat was kromgetrokken van de warmte, dat klepje sloot niet goed meer, die bak was versleten... Ik wist dat het geen nieuwe meer was, maar dat het er zo erg mee gesteld was, dat had ik niet gedacht. Maar hij had wel gelijk. 'k Heb hem de kachel dan maar aan de helft van de originele prijs gelaten (was eigenlijk ook niet de bedoeling dat ik er de originele prijs van zou krijgen hoor :-) ). 't Menske ging er een bijkamertje mee stoken. 'k Hoop dat hij er nog een paar jaar plezier van heeft. Veel langer geef ik de kachel toch niet. En hem misschien ook niet...

11:30 Gepost door Ikje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.